دریائی
Wed 6 Jun 2007
...
مرا ...
باورم کن
هنوز
رگه های زندگی
در پیچک خشکیده باقیست
مرا
باور کن
و به دست های تهی ام منگر
به حزن ماه منگر
این منم
زن مسخ شده
ایستاده بر فردای بی تو
در انتظار موعود ندانستنت
که هنوز
رگه های زندگی
جاریست
...
نوشته شده توسط پروانه
در 0:54 | لینک ثابت
•
